Menu
RSS

Ε-mail: taxydrom@gmail.com || Τηλέφωνο-FAX26810 77302

arta scale2020

Μικρές στάσεις σε άλλες ζωές...

Μικρές στάσεις σε άλλες ζωές...

Βολεμένοι στις καρέκλες του ουζερί με καλή θέα, σαν άλλοι ημίθεοι, παρατηρούμε τους θνητούς «φτωχοδιαβόλους» που τριγυρνάνε από τραπέζι σε τραπέζι προσδοκώντας λίγα ψίχουλα κερμάτων και οίκτου. Το συνηθίζουν πιο έντονα τις μεγάλες γιορτές της χριστιανοσύνης.

Γνώριμο το κορίτσι (θα το λέμε Μαρία) που μας πλησίασε με πολλή συστολή. Έχει κάτι το διαφορετικό πάνω της. Η ομορφιά της αταίριαστη με την επαιτεία στην πιο παρεξηγημένη της, έστω, εκδήλωση. Μια ομορφιά, δώρο ζωής και χάρισμα, που την περιφέρει εδώ κι εκεί πουλώντας, δήθεν, χαρτομάντιλα. Είναι το κορίτσι που γυρνά από μαγαζί σε μαγαζί προτάσσοντας την αθωότητά της ως το πιο αιχμηρό όπλο, επικίνδυνο για τους άλλους πεινασμένους, μα πιο πολύ για την ίδια που το κουβαλά.

Την ίδια ώρα τ’ άλλα παιδιά της ηλικίας του μαθαίνουν γράμματα στα σχολεία τους ή ασχολούνται με τα παιχνίδια τους σπίτι τους ή πάνε στο γυμναστήριο, στο χορευτικό, στο μπαλέτο. Τ’ άλλα παιδιά!
Σου χαμογελά συγκρατημένα δείχνοντας την πραμάτειά της με απλωμένο το απαλό χεράκι, και αίφνης ανακαλύπτεις χαμόγελο να ξεπηδά κι από το δικό σου πάνω χείλος. Σου διεγείρει αισθήματα αγάπης κι αλληλεγγύης. Όχι οίκτου. Δε θες να το λυπηθείς, δεν του πάει ο οίκτος. Υποκλίνεσαι μόνο στο χάρισμά της για το πώς χρησιμοποιεί τα μάτια της, τη φωνή της, το σώμα της.
Υπάρχει μια ειμαρμένη στην επαιτεία κι έτσι λειτουργούμε πάνω - κάτω όλοι μας. Γινόμαστε αδιάφοροι και τις περισσότερες φορές ενοχλούμαστε στις παρέες μας. Μα η Μαρία είναι υποχρεωμένη να γοητεύσει τον κόσμο ξεπερνώντας τους φόβους της και τις ύβρεις που συχνά δέχεται. Δείχνει ότι έμαθε να μην τρομάζει και να επιμένει για να ακουσθεί η φωνή της. Είναι ένα ήρεμο μικρό γλυκό αγρίμι, έτοιμο να σε αφοπλίσει και να κερδίσει το σεβασμό σου. Η Μαρία είναι κάτι από εμάς.
Ταλαντεύεσαι μπρος στην πρόκληση: να τη λυπηθείς ή να τη διώξεις. Στα δευτερόλεπτα που κυλούν με τα μάτια να διασταυρώνονται, θα πρέπει να αποφασίσεις αν θα γκρεμίσεις το Θεό και τον άνθρωπο μέσα σου. Η εικόνα της γίνεται εικόνα μας. Παιδί κι αυτή του ίδιου Πλάστη με μια άλλη μοίρα. Παιδί λαθραίο, χωρίς εισιτήριο.
Το θέμα δεν είναι το κέρμα. Είναι ο προβληματισμός για το σκληρό δρόμο που διαβαίνει η Μαρία. Μακάρι οι εισπράξεις της, που θα τις μετρήσει το μεσημέρι ή το βράδυ, να είναι αρκετές και να της φτάσουν να αγοράσει (ή να της αγοράσουν) και μια καινούργια φορεσιά για να ντύσει το τρυφερό της κορμί και να μην κατευθύνονται αλλού, εκεί που η μοίρα της έγραψε να πέσει θύμα εκμετάλλευσης και να μετρά τα μικρά βήματά της σε διαδρομές διατεταγμένης υπηρεσίας.
Μας ευχαριστεί και αποχωρεί διακριτικά. Κρίμα που γίνεται δείκτης ρολογιού διάρκειας ούτε ενός λεπτού. Αφήνει ισχυρό ίχνος αναγνωρισιμότητας και η σκέψη μας την ακολουθεί. Έχει διεγείρει τον πυρήνα της ψυχής μας, έχει βουτήξει μέσα της και η περίπτωσή της γίνεται μαχαίρι κοφτερό. Είναι και η Μαρία ένα παιδί από άλλη χώρα, αλλά ίδιο με τα δικά μας παιδιά. Αλλά όχι, δεν είναι! Είναι απλά μια συντομογραφία, με το αποτύπωμα της παιδικής φύσης που μας αιχμαλωτίζει το βλέμμα, μέχρι που να γείρει και να χαθεί σε άλλους δρόμους της πόλης μας.
Σίγουρα πήραμε πολλά περισσότερα από όσα κέρματα δώσαμε. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι τέτοια αισθήματα μοιραζόμαστε με πολλούς συμπολίτες μας. Η αναπάντεχη συνάντηση με τη «Μαρία» της γνήσιας ομορφιάς έφτασε στο τέλος της. Πόσες τέτοιες, άραγε, συναντήσεις έχει να πραγματοποιήσει ακόμη το κορίτσι σε δρόμους σκοτεινούς και δύσβατους!
Αγγίξαμε μια σημερινή ευαίσθητη πραγματικότητα, σαν κάτι που μας κολακεύει. Κι αυτό μένει ως βάλσαμο σε μέρες χρονιάρες που έρχονται. Αλλά είμαστε –έτσι λεγόμαστε- μια πολιτισμένη κοινωνία. Και λατρεύουμε, αν και όσο λατρεύουμε, το θεό της αγάπης. Που γεννήθηκε, ίσως καθώς και η Μαρία, σε μια πτωχή καλύβα του δρόμου. Και περιπλανήθηκε διωγμένος και κυνηγημένους στα μονοπάτια του χειμωνιάτικου ψύχους.
Στ’ όνομα αυτού του μωρού, που έγινε μετά δάσκαλος, παρηγοριά και Θεός των φτωχών και κατατρεγμένων, ας δούμε τη Μαρία με τα μάτια όχι του οίκτου, αλλά της ψυχής και του νου μας. Κι ας κάνουμε την κίνηση που ταιριάζει στον πολιτισμό μας και στην ανθρωπιά μας: ας υιοθετήσουμε τη Μαρία κι ας της ανοίξουμε το δρόμο που βαδίζουν τα δικά μας παιδιά. Η αγαθοεργία είναι, άλλωστε, ζητούμενο των καιρών μας.

back to top

|| Όροι χρήσης & Σχόλια αναγνωστών ||

ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ. Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του www.taxydromosartas.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση. Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη.

ΣΧΟΛΙΑ. Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ' αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας ή με e-mail έτσι ώστε να αφαιρεθεί.