RSS

Ε-mail: taxydrom@gmail.com | Τηλέφωνο - FAX26810 77302

Κλειστές πόλεις που γερνάνε

Κλειστές πόλεις που γερνάνε

Γράφει ο Κωνσταντίνος Ρίζος*

Ένα από τα μείζονα ζητήματα που έχουν έρθει έντονα στο προσκήνιο κατά τη διάρκεια της κρίσης, αν και προϋπήρχε αυτής, είναι το brain drain, η διαρροή δηλαδή των -νέων κατά κύριο λόγο- επιστημόνων προς το εξωτερικό.

Οι λόγοι πολλοί, με κυριότερο την έλλειψη στη χώρα μας ευκαιριών εργασίας και αξιοποίησης της επιστημονικής τους γνώσης. Υπάρχει, όμως, και μία άλλη όψη του νομίσματος, μια όψη που ελάχιστοι έχουν εντοπίσει: το εσωτερικό brain drain, από τις μικρές πόλεις της επαρχίας προς τις μεγαλύτερες, με κυριότερη φυσικά την πρωτεύουσα.
Κρίνοντας από προσωπική εμπειρία, η πρώτη συνειδητοποίηση κάποιου που επιστρέφει μετά τις σπουδές στην πόλη καταγωγής του με σκοπό να εργασθεί εκεί, είναι ότι ελάχιστοι από τους παλιούς συμμαθητές και φίλους του έχουν επιχειρήσει το ίδιο. Οι περισσότεροι είτε έχουν παραμείνει στις πόλεις όπου σπούδασαν και εργάζονται εκεί, είτε έχουν μετοικήσει προς κάποια μεγαλύτερη ή ακόμα στο εξωτερικό.
Οι λόγοι είναι απλοί και τους καταλαβαίνει κανείς όταν βρεθεί στη θέση της αναζήτησης εργασίας πάνω στο αντικείμενο που έχει σπουδάσει σε μια επαρχιακή πόλη σαν τη δική μας. Ευκαιρίες εργασίας στον ιδιωτικό τομέα πολύ λίγες, οι επιχειρήσεις που έχουν την ανάγκη και τη δυνατότητα πρόσληψης επιστημονικού προσωπικού ακόμα λιγότερες, ενώ παντού συναντά κανείς κλειστά συστήματα που επιτρέπουν την είσοδο μόνο σε συγγενείς και φίλους. Για το Δημόσιο τομέα ούτε λόγος φυσικά• ακόμα και στα περίφημα οχτάμηνα των Δήμων, δεν υπάρχει καμία ειδική πρόβλεψη για νέους επιστήμονες και στις περισσότερες φορές στα απαιτούμενα προσόντα περιλαμβάνεται η εργασιακή εμπειρία, την οποία εξ ορισμού δεν έχουν.
Μοναδική διέξοδος προς την αγορά εργασίας φαντάζει η αυτοαπασχόληση, η οποία- εκτός του ότι είναι απαγορευτική λόγω των φορολογικών επιβαρύνσεων ήδη από την πρώτη ημέρα εργασίας- χρειάζεται πολλές φορές εμπειρία σε αντίστοιχο κλάδο απασχόλησης. Ένας απόφοιτος οικονομικής σχολής για παράδειγμα, δε μπορεί να ανοίξει δικό του λογιστικό γραφείο, γιατί δε θα έχει καμία απολύτως εμπειρία στα λογιστικά και εξ αυτού δεν θα είναι ανταγωνιστικός σε σχέση με τα υφιστάμενα γραφεία, τα οποία μ’ αυτόν ακριβώς το σκοπό και προσπαθώντας να διατηρήσουν κλειστό το επάγγελμα, σπανίως προσλαμβάνουν ή δέχονται για πρακτική άτομα εκτός του στενού τους κύκλου. Το ίδιο ακριβώς πρόβλημα αντιμετωπίζει και ένας νέος δικηγόρος, αφού τα δικηγορικά γραφεία σε μια μικρή πόλη, όπως η δική μας, που δέχονται ασκούμενους είναι πολύ λίγα, ενώ αυτά που δέχονται νέους συνεργάτες είναι ακόμα λιγότερα και μπορούν να μετρηθούν-χωρίς υπερβολή- στα δάχτυλα του ενός χεριού.
Το εσωτερικό brain drain, βέβαια, δεν συναρτάται μόνο με την ύπαρξη οικονομικών ευκαιριών, ή μάλλον με την έλλειψή τους, αλλά και με το ότι οι ίδιες οι πόλεις είναι αφιλόξενες προς τους νέους, δείχνοντας να έχουν ξεχάσει παντελώς την ύπαρξή τους και να μην τους απασχολεί η προσέλκυση και η ένταξή τους. Αυτό δεν συμβαίνει μόνο σε επίπεδο αυτοδιοίκησης και θεσμών, αλλά ακόμη και σε επίπεδο κοινωνίας εν γένει. Ο μόνος τομέας, εκτός του εργασιακού του χώρου, που μπορεί να διοχετεύσει την παραγωγικότητά του ένας μόνιμος κάτοικος επαρχιακής πόλης είναι τα πολιτιστικά και αθλητικά σωματεία. Καμία προσπάθεια δε γίνεται για τη δημιουργία νεανικών δομών ώστε οι πόλεις της επαρχίας να είναι φιλικές και ανοιχτές προς τους νέους επιστήμονες, με αποτέλεσμα να βρίσκονται στο περιθώριο της τοπικής κοινωνίας.
Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι ο αριθμός των νέων επιστημόνων που αποφασίζουν να επιστρέψουν στις πόλεις καταγωγής τους με την ολοκλήρωση των σπουδών, να μειώνεται δραματικά και, συνακόλουθα, αυτές να μετατρέπονται σταδιακά σε κοινωνίες ηλικιωμένων, στερούμενες κάθε δυνατότητας ανάπτυξης και προόδου. Το δυσάρεστο είναι ότι το πρόβλημα δεν έχει γίνει ακόμα αντιληπτό από τις τοπικές κοινωνίες, κάτι το οποίο φαίνεται και από το ότι σε απειροελάχιστες περιπτώσεις ανά την Ελλάδα αναφέρεται στα προεκλογικά προγράμματα των υποψηφίων για τις επερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές.
Κι επειδή με το να ελπίζουμε απλά και να ευχόμαστε να καταστεί αντιληπτό το ζήτημα από τους αρμόδιους φορείς, ώστε να γίνει προσπάθεια έγκαιρης αντιμετώπισής του, δεν ωφελεί, μάλλον η απάντηση βρίσκεται στην αυτοοργάνωση και τις πρωτοβουλίες των απλών πολιτών και ιδιαίτερα των άμεσα ενδιαφερομένων.
*Ο Κωνσταντίνος Ρίζος είναι ασκούμενος δικηγόρος

επιστροφή στην κορυφή

Επικοινωνήστε μαζί μας...

TAXY LOGO1

Γραφεία: Κομμένου 30 (γωνία με οδό Μουργκάνας) - ΑΡΤΑ, ΤΚ 47132

Ε-mail & Διαφήμιση: taxydrom@gmail.com

Τηλέφωνο: 26810 77302

FAX: 26814 00062

Συνδρομή στην εφημερίδα: 50 ευρώ/έτος

Σαν σήμερα...

Ειδήσεις ανά ημερομηνία

« Ιανουάριος 2019 »
Δευ Τρί Τετ Πέμ Παρ Σάβ Κυρ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      

|| Όροι χρήσης & Σχόλια αναγνωστών ||

ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ. Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του www.taxydromosartas.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση. Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη.

ΣΧΟΛΙΑ. Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ' αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας ή με e-mail έτσι ώστε να αφαιρεθεί.