RSS

Ε-mail: taxydrom@gmail.com - Τηλέφωνο: 26810 77302 - FAX: 26814 00062

Τελευταία νέα ανά κατηγορία

  1. Πολιτισμός
  2. Κοινωνικά
  3. Αθλητικά
  4. Οικονομία
  5. Πολιτική

Η ρίζα της πίπας

Η ρίζα της πίπας

Ποιός από τους παλαιότερους δεν θυμάται την ευρηματική διαφήμιση για τις πίπες Νταϊάνα γύρω στη δεκαετία του 1980; Ήταν μια πολιτισμική ανατροπή για την εποχή και μια εξαιρετική ιδέα δώρου προς τους θεριακλήδες καπνιστές και όχι μόνο. Πίπα, τσιμπούκι, καπνοσυρίγγιο. Τρείς λέξεις, ίδιο προϊόν. Διαλέγει ο καθένας ό,τι όρο του αρέσει.

Ένα τυχαίο πέρασμα στο διαδίκτυο, μας έφερε αυτές τις εικόνες του μυαλού μας ολοζώντανες στις μέρες μας. Δημιουργήθηκε έτσι μια ανάγκη να ανατρέξουμε και να θυμηθούμε το ρόλο του ανθρώπου κατά τη διαδικασία παραγωγής της. Θα πάμε κατευθείαν στο αρχικό στάδιο της εξόρυξης, που παραπέμπει σε παλιό άρωμα Ελληνικής επαρχίας.

Ο ημιορεινός τόπος μας, ιδιαίτερα ευνοϊκός στις συνθήκες ανάπτυξης του θάμνου της ρείκης. Απέραντες εκτάσεις του κρύβουν ασφυκτικά τον ουρανό μ’ ένα τεράστιο πράσινο σεντόνι. Κι αυτό είναι η πρόνοια της φύσης για λίγη υγρασία στη ρίζα της. Φτωχό, άνυδρο, ανόργανο το χώμα εδώ. Περισσεύει η πέτρα και το χαλίκι αλλά ώ του θαύματος η μοναδική δύναμη της φύσης ευεργετικά την συντηρεί.
Και μόλις ερχόταν η ώρα που η ρίζα είχε ολοκληρώσει την ανάπτυξή της και αποκτήσει το κατάλληλο μέγεθος για εξαγωγή, οι αυτόχθονες διαχειριστές γης έπιαναν δουλειά. Με δυο εργαλεία όλα κι όλα. Το τσεκουροκάσμανο και το μικρό τσεκουράκι με κοντό ξύλο. Δεν κουβαλούσε κανείς απ’ αυτούς σχέδια και χάρτες, GPS και τεχνολογίες. Κουβαλούσε το ένστικτό του, την εμπειρία του, τη φώτιση της ημέρας και το χάρτη του μυαλού του. Έμπαινε ως εισβολέας στον οριοθετημένο χώρο των άγριων ζώων, που τελικά ήταν η καθημερινή του συντροφιά, διαταράσσοντας την ησυχία τους με την παρουσία του και μπαίνοντας στο αιώνιο παιγνίδι της επιβίωσης και της κυριαρχίας.
Βιοποριστής, σκαπανέας, και ασκητής στην αμόλυντη φύση. Δύσκολο και σκληρό το μεροκάματο, αλλά ερωτεύτηκε ετούτο το δώρο στον τόπο του. Ηλιοκαμένο κορμί ποτισμένο με ποτάμια ιδρώτα που αναπνέει σφυροκοπώντας όλη μέρα. Οι ρυτίδες αυλακώνανε την αγριότητα του προσώπου του, αλλά και το γλυκαίνανε λερωμένο καθώς ήταν. Άνοιγε συνέχεια διαδρόμους μέσα στον πνεύμονα του καταπράσινου, αναζητώντας τις πολυπόθητες και περισσότερο εκμεταλλεύσιμες ρίζες-τρόπαια. Αυτοί γινόταν οι πεζόδρομοι των τετράποδων τις επόμενες ημέρες.
Έπρεπε όμως να ξαποστάσει και λίγο. Να πιεί λίγο νερό, να κάνει ένα τσιγάρο. Να είχε και λίγο φαρμάκι καφέ! Αλλά τι πείραζε; Έπινε γουλιά - γουλιά τη συντροφιά των ήχων του δάσους. Όσο για το σχόλασμα, ο ήλιος αποφάσιζε. Τις αντοχές ποιος τις υπολόγιζε! Δέσμιος των θάμνων και της ανάγκης για επιβίωση του ίδιου και της οικογένειάς του.
Ήταν όμως ώρα να αρχίσει το ιεροτελεστικό πελέκημα. Το καθάρισμα και τη σμίλευση της παραγωγής του σε πρώτο στάδιο. Ευτυχής και καθισμένος σε μια βαριά πέτρα που βρέθηκε εκεί σ’ ένα μικρό ξέφωτο. Η ξύλινη μπάλα γινόταν παιχνίδι στα χέρια του. Δυο χέρια συγχρονισμένα, που με ζηλευτή ακρίβεια και τέχνη ανεβοκατεβαίνανε για να δαμάσουν την ευλογημένη ρίζα.
Και σαν σίμωνε το πέρας της ημέρας κι ερχόταν το δειλινό, φορτωμένος με το μεροδούλι του, έπαιρνε το δρόμο της επιστροφής αγκομαχώντας μέχρι να φτάσει σε κάποια δημοσιά. Εκεί να το αποθηκεύσει προσωρινά σε αυστηρά επιλεγμένο σκιερό μέρος, που από τις προηγούμενες ημέρες είχε συγκεντρώσει και μια άλλη ικανοποιητική ποσότητα παραγωγής. Η παράδοση στον παραλήπτη έμπορο γινόταν σε τακτά χρονικά διαστήματα και η δικαίωση της σκληρής εργασίας ερχόταν με την άμεση αποζημίωση. Λίγο κλέψιμο στο ζύγι, κι αυτό μέσα στο πρόγραμμα...
Αυτοί οι ήρωες - γεννήτορές μας με αξιοπρέπεια έζησαν τις οικογένειές τους, δεν απασχόλησαν ποτέ την κοινή γνώμη και δεν ακολούθησαν το δρόμο της αστυφιλίας, όπως πολλοί συμπατριώτες τους έπραξαν.
Δυστυχώς, παρανοήθηκε στους καιρούς μας η έννοια της παραγωγής, οι συμπολίτες μας έπεσαν θύματα της «προόδου και της εξέλιξης» με την ειρωνική χρήση του όρου, αποδέχθηκαν παθητικά το τέλος μιας παραδοσιακής ασχολίας, κατέφυγαν ξεγελασμένοι από το εύκολο κέρδος σ’ άλλους τρόπους επιβίωσης, ξέκοψαν από την κουλτούρα τους, τον τόπο τους και κατέληξαν μετανάστες στην δική τους πατρίδα. Ήλθε όμως βίαια η ανεργία.
Κάποιοι σήμερα δειλά-δειλά και σε ώριμη πλέον ηλικία, θέλησαν να ενταχτούν και πάλι σ’ αυτόν τον ιδιαίτερο τρόπο ζωής και να αντλήσουν εισόδημα επιβίωσης πάνω στα χνάρια των προηγούμενων γενεών, αξιοποιώντας άριστα τους περιβαλλοντολογικούς πόρους της περιοχής τους. Ευχής έργο να συμβεί αυτό με δεδομένο ότι δεν υπήρξε οικολογική υποβάθμιση από άλλες ανθρώπινες δραστηριότητες αλλά ήταν μια ανάπαυλα μερικών δεκαετιών η εκμετάλλευση της ρείκης.Προφανώς στην εμπορική της χρήση και δεν περιορίζεται μόνο στην κατασκευή της πίπας, αλλά σε πολλούς άλλους τομείς της βιομηχανίας. Μια πρόταση, μια ευκαιρία για τους άνεργους νέους των χωριών μας, έτσι ώστε μετά από αυτή την ημερήσια καταπόνηση, να γεύονται την ευχαρίστηση της ζωής.
Εκτιμώ ότι για το καλύτερο κλείσιμο του κειμένου θα είναι η παράφραση του τίτλου, από ρίζα της πίπας, σε ρίζα του κακού. Τουτέστιν η εγκατάλειψη του πρωτογενούς τομέα.

επιστροφή στην κορυφή

Επικοινωνήστε μαζί μας...

TAXY LOGO1

Γραφεία: Νόρμαν & Σκουφά - ΑΡΤΑ, ΤΚ 47100

Ε-mail & Διαφήμιση: taxydrom@gmail.com

Τηλέφωνο: 26810 77302

FAX: 26814 00062

Συνδρομή στην εφημερίδα: 50 ευρώ/έτος

Σαν σήμερα...

Ειδήσεις ανά ημερομηνία

« Σεπτέμβριος 2017 »
Δευ Τρί Τετ Πέμ Παρ Σάβ Κυρ
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30  

Όροι χρήσης & Σχόλια αναγνωστών

ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ. Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του www.taxydromosartas.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση. Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη.

ΣΧΟΛΙΑ. Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ' αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας ή με e-mail έτσι ώστε να αφαιρεθεί.