RSS

Ε-mail: taxydrom@gmail.com - Τηλέφωνο: 26810 77302 - FAX: 26814 00062

Τελευταία νέα ανά κατηγορία

  1. Πολιτισμός
  2. Κοινωνικά
  3. Αθλητικά
  4. Οικονομία
  5. Πολιτική

Στον αγνοούμενο συμπολεμιστή Βασίλη Τριάντη

Στον αγνοούμενο συμπολεμιστή Βασίλη Τριάντη

Εκ Καναλακίου ταφέντα εις αυτό

Πώς να συμπυκνώσει κανείς σε λίγες αράδες σκέψεις και βιώματα για έναν συμπολεμιστή του που το καλωσόρισες από το οριστικό αντίο κράτησε λιγότερο από δύο ώρες;

Πώς να ελεγχθεί η συναισθηματική φόρτιση από τα χιλιάδες εσωτερικά σωματίδια που ο βίαιος θάνατος του Βασίλη απελευθέρωσε; Σωματίδια πότε σαν θρόισμα και πότε σαν σειρήνες προς απονομή τιμής, αγάπης, σεβασμού, αναγνώρισης αλλά και πόνου ανοιχτής πληγής;

Αγνοούμενος επί 43 συναπτά χρόνια, έμελε να αποκαλυφθούν τα οστά του με τη χρήση της σύγχρονης τεχνολογίας σε ομαδικό τάφο κοντά στην Λευκωσία. Πόσες άραγε, εκατόμβες στο μέλλον έχουν να έλθουν στο φώς! Βρεθήκαμε στην Κύπρο το 1974 εκείνες τις ταραγμένες μέρες που έφεραν άλλη μία εθνική τραγωδία. Δεν ήταν εκεί τότε μια διαδρομή ρουτίνας, δεν ήταν πόλεμος. Ήταν ταπείνωση για ξεγραμμένους ήρωες. Ανθρωποθυσίες χάριν πολιτικών και γεωπολιτικών σκοπιμοτήτων, από στρατιωτικές ανεπάρκειες, από διαχρονικές εθνικές διχόνοιες και από συγκυρίες απρόβλεπτες.

Ποτάμια αίματος από τη μια, ούτε μια σταγόνα αλήθειας από την άλλη, συνοδευόμενη με μια ταπεινή τουλάχιστον συγγνώμη προς εσάς, Βασίλη, Δημήτρη, Κώστα, Θέμο και όλα τα παιδιά που χάθηκαν. Την ώρα που σε υποδέχονταν το κρύο χώμα για πάντα, συναγωνιστή μου, η θεία σου μέσα στο παραμιλητό της τα είπε όλα. Φταίν οι μεγάλοι! Μα... δεν είν’ εδώ! Η ανδρεία, να ξέρεις, φωλιάζει στους ακέραιους, στους ισχυρούς χαρακτήρες, στους ένθερμους πατριώτες.

Αυτά τα χαρακτηριστικά περίσσεψαν το 1974, εκτός μικρών εξαιρέσεων όπως συμβαίνει κάθε φορά. Άλλοι από εμάς με την ΕΛΔΥΚ στην κεντρική Κύπρο και άλλοι με την Εθνοφρουρά στον Πενταδάκτυλο. Σ’ έναν άνισο, αλλά τιτάνιο αγώνα, μες στο λιοπύρι του κατακαλόκαιρου, δεν το βάλαμε στα πόδια, που ήταν εύκολο, δεν δειλιάσαμε, λες και είχαμε ακούσει τότε τη φωνή του Κωστή Παλαμά που έλεγε ότι, με μια τέτοια ενέργεια θα μας καταδίκαζαν τα αγέννητα παιδιά μας, τα εγγόνια μας, αλλά και οι νεκροί συμπολεμιστές μας. Κάποιους η στιγμή και η σφαίρα τους βρήκε κατάστηθα, κάποιοι ήμασταν τυχεροί να επιζήσουμε.

Μπορεί να ηττηθήκαμε από τις ορδές του εχθρού για λόγους που η ιστορία και το μέλλον θα ξεδιαλύνουν επίσημα και αντικειμενικά, αλλά κρατήσαμε την φυλετική μας επάρκειά. Τις κληρονομημένες ψυχικές ιδιότητες ανωτερότητας τις τιμήσανε όλα τα παιδιά στα πεδία των μαχών. Δεν μπήκαμε στην μαύρη λίστα να κληροδοτήσουμε στις επόμενες γενιές ένα υβρίδιο μειονεκτικού Έλληνα, αλλά κρατήσαμε την πίστη στα ιδανικά και την Εθνική μας ύπαρξη. Άλλωστε παλικάρια σαν το Βασίλη πως θα είχαν θέση στον οικογενειακό τους τάφο, αυτόν που διατηρεί αιώνια τη δόξα των προγόνων, οι οποίοι τίμησαν με τη ζωή τους τον τόπο που έζησαν, σε αξίες και ιδεώδη.

Πρόλαβες να αγαπήσεις με πάθος την οικογένειά σου και να χαρεί κι αυτή τη νιότη σου. Με την ίδια δύναμη αγάπησες και την πατρίδα σου. Κι αυτό φάνηκε όταν γύρισες από τα «καράβια» για να την υπηρετήσεις. Σου κακοφάνηκε όταν σου είπαν ότι θα πας στην Κύπρο. Όμως πειθάρχησες. Που να ξέραμε! Γίνεται ο άνθρωπος άθελά του ο χρυσός κρίκος μιας διαχρονικής αλυσίδας για να συνδέσει το παρελθόν με το μέλλον. Οι πόλεμοι, όμως, με τα αμέτρητα θύματα δεν λύνουν προβλήματα. Γεννούν προβλήματα, όπως έγινε και με την Κύπρο. Και τα διαιωνίζουν, τα συντηρούν και τα μεγεθύνουν. Κι αυτοί που πολεμούν δεν βγαίνουν για πάντα νικητές ή ηττημένοι.

Αγαπητέ Βασίλη. Σ’ αυτές τις μαύρες σελίδες της Ιστορίας, αναμετρήθηκε η ζωή με τον θάνατο και η μοίρα επέβαλε τη θέλησή της. Λίγα εκατοστά η απόσταση που χωρίζει την εύστοχη από την άστοχη βολή. Άλλοι άτυχοι και άλλοι τυχεροί μες στη μάχη. Γι’ αυτούς που χάθηκαν άταφοι, δεν άναψε πάνω από το χώμα που τους σκέπασε ένα καντήλι, ούτε ποτίσθηκε με καυτά δάκρυα και μοιρολόγια, δεν φιλήθηκε με πάθος μητρικό, δεν ακούσθηκε η καμπάνα εκεί κοντά. Τι συμφορά! Ευτυχώς εσύ, έστω και καθυστερημένα, βρέθηκες στην αγκαλιά των γονιών σου που έφυγαν κι αυτοί με το μαράζι του δικού σου χαμού...

Με ευθύνη της πολιτείας έγινε η μεταφορά και η ταφή σου στον τόπο σου, κι αυτό ήταν μια ευγνωμοσύνη, μια αναγνώριση της θυσίας του. Η αγνωμοσύνη θα ήταν άλλος ένας ακόμη θάνατος για σένα τον ίδιο και για τους μελλοντικούς πολίτες. Και θα γινόταν το άλλοθι για την απροθυμία προσφοράς προς την πατρίδα.

Κι ήσουν, συμπολεμιστή μου, μόλις 21 χρόνων όταν σε βρήκε η σφαίρα. Και παρ’ ολίγο να μείνεις για πάντα άταφος και αγνοούμενος...

επιστροφή στην κορυφή

Επικοινωνήστε μαζί μας...

TAXY LOGO1

Γραφεία: Νόρμαν & Σκουφά - ΑΡΤΑ, ΤΚ 47100

Ε-mail & Διαφήμιση: taxydrom@gmail.com

Τηλέφωνο: 26810 77302

FAX: 26814 00062

Συνδρομή στην εφημερίδα: 50 ευρώ/έτος

Σαν σήμερα...

Ειδήσεις ανά ημερομηνία

« Αύγουστος 2017 »
Δευ Τρί Τετ Πέμ Παρ Σάβ Κυρ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      

Όροι χρήσης & Σχόλια αναγνωστών

ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ. Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του www.taxydromosartas.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση. Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη.

ΣΧΟΛΙΑ. Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ' αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας ή με e-mail έτσι ώστε να αφαιρεθεί.