RSS

Ε-mail: taxydrom@gmail.com - Τηλέφωνο: 26810 77302 - FAX: 26814 00062

Τελευταία νέα ανά κατηγορία

  1. Πολιτισμός
  2. Κοινωνικά
  3. Αθλητικά
  4. Οικονομία
  5. Πολιτική

Λεωφορεία «καρνάβαλοι»

Λεωφορεία «καρνάβαλοι»

Κυρατζήδες και καρνάβαλοι

Ας ανατρέξουμε και σήμερα στην ιστορική μνήμη και όχι στο παλιατζίδικο των αναμνήσεων. Στον νόστο του χρόνου και όχι στο φθαρμένο ύφασμα της ζωής. Στην απαρχή της μηχανοκίνητης εποχής στον τόπο μας και όχι στην πικρή ανάμνησή της. Με συναίσθημα θαυμασμού και όχι απαξίωσης. Θα γίνουμε νοερά, επιβάτες του «καρνάβαλου», σ’ ένα ταξίδι στον μαγικό κόσμο των παιδικών αναμνήσεων και μύθων! Να ξαναμπούμε, να ξαναχωρέσουμε, να σκονισθούμε και να ζωγραφισθούμε από εποχές που ξεκινήσαμε.

Ακολουθώντας στο χρόνο τα συγκοινωνιακά μας ίχνη, βρίσκουμε τους αγωγιάτες (κυρατζήδες), πρόδρομους των πρώτων «αμαξιών». Μεταφορικά μέσα, βέβαια, αλλά όμως και προστάτες και υπηρέτες των ορεινών οδοιπόρων. Με την αμφιλεγόμενη αισθητική τους, τον πρωτόγονο σχεδιασμό τους, κουβαλούσαν εκτός από ανθρώπους, εμπορεύματα, ζώα, πτηνά, οικοδομικά υλικά και κάτι πιο σημαντικό: την ίδια την εθνική συνείδηση και τον σπόρο του Ελληνικού λαϊκού πολιτισμού μας. Κι αυτό γιατί, εκτός από βηματοδότες -όπως θα λέγαμε σήμερα-, παράθυρο και πόρτα στον «έξω κόσμο», κάθε ταξίδι τους και η κοινωνία άλλαζε, άρα και η πορεία του καθενός μας.

Καρνάβαλοι και φορτηγά

Συνδετικός κρίκος των μικρών ορεινών κοινωνιών με την κοινωνία της πόλης. Κάθε μικρή κοινωνία και τον δικό της καρνάβαλο, με άδεια της τοπικής κοινότητας. Οι δεξιοτέχνες «χειριστές» των δεξιοτίμονων δημιουργημάτων, το δίπλωμα οδήγησης το αποκτούσαν είτε από το στρατό είτε από τα Γιάννενα. Αστέρες και πρότυπα της εποχής οι «σοφέρ», αλλά και γαμπροί πολυτελείας! Προσηνείς, θεληματάρηδες, εγκάρδιοι, ανεκτικοί, ανιδιοτελείς πατριώτες. Σωστοί υπηρέτες των πολιτών. Οι ελάχιστες προφορικές μαρτυρίες που υπάρχουν ακόμη, αναφέρουν ότι ήταν όνειρο άπιαστο τότε να γίνει κάποιος «σοφέρ» και μάλιστα με δικό του αμάξι.

Μικρά παταράκια στο πίσω μέρος και η απαραίτητη σκάλα για την οροφή που εκτός από αποσκευές φιλοξενούσε και ατρόμητους αναβάτες καταστρώματος. «Παραπέτια» στα πλαϊνά για τους «απέξω επιβάτες ή λαθρεπιβάτες». Η άδεια κυκλοφορίας αναφέρει οκτώ επιβάτες για μεταφορά, αλλά στην πράξη ποτέ κάτω από τριάντα. Για ασφάλειες οχήματος και επιβατών, τι να λέμε! Μόλις το 1965 καθιερώθηκε η υποχρέωσή της. Αρκεί να βολευτούν όπως-όπως οι ταξιδιώτες, και ας είναι μέχρι το Θεοτοκιό η αμαξάδα τους, γιατί στα διόδια περίμενε η αστυνομία που ήλεγχε για υπεράριθμους. Σοκαριστική η μαρτυρία οδηγού της εποχής, που παραδέχθηκε ότι σε λεωφορείο 22 θέσεων, μετέφερε πάνω από 60 ψυχές!

Κανένας καρνάβαλος δεν είχε άλλον όμοιό του γιατί ο καθένας ήταν εκτός γραμμής παραγωγής. Όλα μετατροπές από ταλαντούχους Ελληναράδες αμαξοποιούς. Ήταν φορτηγά τα περισσότερα στην αρχική τους μορφή, που εξυπηρέτησαν τις ανάγκες των συμμαχικών δυνάμεων κατά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Το καθένα τη δική του ιστορία και τη δική του μοναχική πορεία. Κράτησαν όμως ζωντανά τα χωριά μας, γιατί δεν θα υπήρχε κοινωνική και οικονομική ζωή χωρίς την παρουσία τους.

Το λεωφορείο αναχωρεί

Τελετουργία η αναχώρηση από τα χωριά τα γλυκά χαράματα! Ανάμικτα τα συναισθήματα. Αποχαιρετισμοί, χτυποκάρδια, προσδοκίες καλύτερης ζωής, ελπίδες, μετανάστευση, ξενιτιά, ανεκπλήρωτοι έρωτες, βουβά κλάματα. Και το ταχυδρομείο που κουβαλούσε λίγο το έχεις; Τόσα γράμματα μέσα, τι καημούς και πόσα φανερά και μυστικά νέα να κουβαλούσαν! Χτυπά δυνατά η καρδιά και το μικρό ταξίδι μόλις ξεκινάει!

Το μουγκρητό της ντιζελομηχανής σπάζει την εκκωφαντική ησυχία και παρεμβάλλεται αταίριαστα στους ήχους της υπαίθρου. Μπορεί και να εξελιχθεί σε μικρή περιπέτεια η σκληρή διαδρομή στη μικρή ζωή των ανθρώπων. Όμως τα πρόσωπα έλαμπαν από χαρά, το κόρδωμα κυρίαρχο και ο αέρας να χαϊδεύει τους «απέξω όρθιους».

Μεγαλείο στις παιδικές ψυχές όλη αυτή η εμπειρία. Όμως υπάρχει η απορία! Γιατί τα δένδρα βάλθηκαν να γυρίζουν όλα προς τα πίσω; Τη σκέψη τη σταματά το αυστηρό πρόσταγμα του οδηγού: Μέσα τα χέρια! Ανηφορικά και κατηφορικά στριφογυρίσματα, η μεγαλύτερη ευθεία εκατό μέτρα χωματόδρομος. Πολλαπλές οι μανούβρες στις κλειστές στροφές, οι γκρεμοί λίγο δεξιά, λίγο αριστερά από τη «ρόδα». Κι ο σοφέρ, λες και είχε στο μυαλό του τους στίχους του Ελύτη που έλεγε ότι «αν δεν στηρίξεις το ένα σου πόδι έξω απ’ τη γη, ποτέ σου δεν θα μπορέσεις να σταθείς πάνω της». Λάσπη ανυπόφορη, πέτρες παντού στο δρόμο, πρόχειρα γεφύρια, παραπόταμοι, λίγο σπρώξιμο που και που, αλλά κανείς δεν δυσανασχετούσε. Χαμογελούσαν σαν σε πανηγύρι! Ήταν το καμάρι τους! Ήταν το λεωφορείο τους! Κι όταν βρίσκονταν σε σύννεφα σκόνης, ακόμη και τότε οι επιβάτες είχαν μια αισιόδοξη οπτική, γιατί φρόντιζαν και φορούσαν τις μάσκες του ελάχιστου και του καλύτερου μέλλοντος. Στάση σε καμιά βρύση για να ξεδιψάσει το υπερθερμασμένο ψυγείο του καρνάβαλου.

Μετά από κάποιες ώρες διαδρομής, ο τερματισμός πλησιάζει. Η δόνηση των παιδικών κορμιών, από τον κακοτράχαλο δρόμο, θα δώσει τη θέση της στη δόνηση της ζωής τους για μεγαλύτερα ταξίδια, μόρφωση και προκοπή. Η αποβίβαση δεν ήταν μια απλή διαδικασία, αλλά μια πλημμυρίδα από πρωτόγνωρα συναισθήματα!

Το παραμύθι της αθωότητας

Το ταξίδι της αυθημερόν επιστροφής του ακούραστου στρατοκόπου με τις σκονισμένες ή τις λασπωμένες μηχανές, άλλο ένα επαναληπτικό και απρόβλεπτο σαν σε κινηματογραφικό έργο σενάριο.

Η παρατεταμένη κόρνα στην είσοδο του χωριού, το σήμα της χαράς και της λαχτάρας. Και τι δεν αδειάζει πάλι αυτός ο καρνάβαλος! Τα αγαθά της πόλης όλα, την επάνοδο του μετανάστη, του ξενιτεμένου, του απολυμένου από τον στρατό φαντάρου, το ταχυδρομείο, την παραγγελία για την εφημερίδα με τα νέα του κόσμου όλα, την αθλητική εφημερίδα «Ομάδα» κάθε Τρίτη, το φάρμακο για τον άρρωστο ηλικιωμένο, την καινούργια δασκάλα στο σχολείο, την μαμή, την προξενήτρα και τόσα άλλα...

Διέγραψαν, λοιπόν, αυτά τα πρωτοπόρα οχήματα μια ένδοξη πορεία στους ορεινούς δρόμους. Αλλά ανελέητος ο χρόνος και άτεγκτη η φθορά που μέσα του κουβαλά. Κι ένας κόσμος που αλλάζει με τρομακτικούς ρυθμούς τα εξαφάνισε. Παρέμειναν όμως σύμβολα λατρείας και αθωότητας. Κρίμα που δεν καταφέραμε να κρατήσουμε έστω και ένα για αντίκα. Μπορεί, ποιος ξέρει, να το τιμούσαν μερικοί νεόνυμφοι ως φόντο ιστορίας και ρομαντισμού! Κι όχι μόνο! Θα ανακαλούσε κάθε τόσο, βλέποντάς το, τους ήρωες των παιδικών μας παιγνιδιών, που τότε τους αντιγράφαμε αθώα στις πίστες των δικών μας δρόμων.

Ήταν όλα αυτά μια ανάκληση μνήμης και όχι μια καταδίκη του παρόντος. Καθόλου δεν ήταν στις προθέσεις μου η ωραιοποίηση και η εύστοχη επιτήδευση. Σίγουρα μ’ άλλα μέτρα ζυγιζόταν η ζωή τότε. Ας κρατήσουμε τις σελίδες αυτές των παιδικών μας παραμυθιών παράθυρο στο χρόνο. Λοιδορείται η πρόοδος και η τεχνολογία σήμερα, όταν απαξιώνουμε το υπερσύγχρονο δημόσιο ή ιδιωτικό μέσο μαζικής μεταφοράς, υποταγμένοι στο ατομικό μας μέσο, και αδυνατούμε έτσι να χαρούμε στιγμιότυπα στη ζωή μας που θα μείνουν εσαεί!

lewforeia ntalas

Ονόματα παλαιών Αρτινών οδηγών και τα δρομολόγια στα χωριά

Παραθέτουμε έναν κατάλογο από ονόματα οδηγών που σημάδεψαν την εποχή του καρνάβαλου. Ενδεχομένως να παραλείψαμε κάποιους, από έλλειψη επαρκούς ενημέρωσης. Έτσι είμαστε υποχρεωμένοι να ζητήσουμε συγνώμη γι’ αυτό.

Ν. Αναγνωστάκης (Κεντρικό), Κ. Ασπρούδης (Μεγαλόχαρη-Μεσόπυργος), Δ. Βασιλάκης (Πηγές), Γ. Βάτζιος (Ελάτη), Γ. Γιαννούλας (Ροδαυγή), Δ. Δημοθόδωρος (Πράμαντα-Μελισσουργοί), Ν. Ζανίκας (Σκούπα), Γ. Ευθυμίου -Νταουτσιάνος- (Λεπιανά-Μακρύκαμπος), Ι. Θεοδώρου (Άνω Πέτρα), Κ. Καραπάνος (Κορφοβούνι), Κ. Κλάρας (Μελισσουργοί), Κ. Κωστής (Πράμαντα), Γ. Κουρκούτας (Καστανιά), Γ. Καλοκαίρης (Πηγές), Κασελούρης (Φωτεινό), Λ. Καυκιάς (Βελεντζικό), Γ. Καραγιώργος (Κάψαλα-Τερπνά), Β. Λεμονιάς (Άγναντα), Φανούρης Λάλος (Βουργαρέλι-Θεοδώριανα), Α. Μάνταλος (Αστροχώρι και αργότερα Δίστρατο-Κεντρικό), Λ. Μαρέτης (Τετράκωμο-Μεσούντα), Β. Μίγδος (Σκουληκαριά), Δ. Κουμπούρας (Μεγαλόχαρη-Μεσόπυργος), Γ. Μπαλάσκας (Καταρράκτης), Σ. Μπρένστας (Κάτω Καλεντίνη), Β. Ντουχανιάρης (Κουκούλια), Επ. Παπαχρήστος (Δίστρατο-Κάτω Καλεντίνη-Μελάτες), Αλ. Παππάς (Κυψέλη-Καλλονή), Ν. Παππάς (Αμμότοπος), Γ. Παππάς (Μικροσπηλιά), Φάνιας Παππάς (Ράμια), Παππάς (Ναζαίοι), Κ. Πλακούτσης (Άνω Καλεντίνη), Γ. Σιαφαρίκας (Φτέρη-Κεντρικό), Γερ. Σκούλος (Καστανιά), Ι. Στασινούλας (Σγάρα), Ν. Στασινός (Αθαμάνιο), Τάτσης (Κλειδί), Π. Τζιουβάρας (Ρετσιανά), Φασουλής (Κορφοβούνι), Φελέκης (Δημαριό), Θ. Χάρος (Διάσελο-Ζυγός), Στ. Χήρας (Πράμαντα), Κ. Χρόνης (Γραικικό), Ν. Ψυλλιάς (Μηλιανά-Γρέβια).

1 σχόλιο

  • ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΚΩΣΤΑΣ
    ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΚΩΣΤΑΣ Κυριακή, 07 Μαΐου 2017 14:46 Σύνδεσμος σχολίου

    Ο ΤΕΛΕΥΤΑΊΟΣ ΚΑΡΝΑΒΑΛΟΣ
    Ο πιο γραφικός Εγγλέζικος πράσινος καρνάβαλος με τα μεγάλα λάστιχα και με οδηγό το Κώστα Βαγγέλη στο δρομολόγιο Μεγάρχης- Άρτας δυο και τρεις φορές πηγαινοέρχονταν τη μέρα ως το 1968 κι ήταν για κάποια χρόνια ο μοναδικός και ο τελευταίος καρνάβαλος που ξεχώριζε με το τιμόνι στη δεξιά πλευρά. Μετέφερε εκτός από επιβάτες στη λαϊκή φρούτα κηπευτικά κι ελιές που ως γνωστόν ακόμα και σήμερα είναι οι πιο καλύτερες...

επιστροφή στην κορυφή

Επικοινωνήστε μαζί μας...

TAXY LOGO1

Γραφεία: Νόρμαν & Σκουφά - ΑΡΤΑ, ΤΚ 47100

Ε-mail & Διαφήμιση: taxydrom@gmail.com

Τηλέφωνο: 26810 77302

FAX: 26814 00062

Συνδρομή στην εφημερίδα: 50 ευρώ/έτος

Σαν σήμερα...

Ειδήσεις ανά ημερομηνία

« Ιούνιος 2017 »
Δευ Τρί Τετ Πέμ Παρ Σάβ Κυρ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30    

Όροι χρήσης & Σχόλια αναγνωστών

ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ. Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του www.taxydromosartas.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση. Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη.

ΣΧΟΛΙΑ. Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ' αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας ή με e-mail έτσι ώστε να αφαιρεθεί.